Varianten op TR basis

De Le Coupé Francorchamps TR2 werd gebouwd door de Belgische Triumph importeur Imperia te Nessonvaux. Mechanisch was de wagen gelijk aan de TR2, de carrosserie was echter voorzien van een vast dak met daarin een plexiglas paneel. De aangepaste deuren hadden draairamen. In Nederland zijn er waarschijnlijk maar 2 of 3 nieuw verkocht door de toemalige importeur Louwman & Parqui in Den Haag.

De Doretti was een totaal andere versie van de TR2, handgebouwd door de Swallow Coachbuilding in Walsall, Engeland. Het buizen-frame is gemaakt van chrome-moly buis en is kostbaar te vervangen. 

De Triumph Italia was een dure, exclusieve coupé die werd afgeleid van de TR. Deze fixed-head coupé werd gestileerd door Michelotti en werd gebouwd door Vignale in Turijn op een TR3a chassis. Bij introductie in 1958 beschikte de Italia over een 100pk TR3a- motor met een cylinder inhoud van 1991cc.

De Peerless van Bernie Rodger was een GT gebaseerd op TR3 componenten, De aluminium carrosserie was geplaatst op een lichtgewicht buizen frame, voorzien van een de Dion achterwiel ophanging en een TR3 motor. Vanaf juli 1958 was de carrosserie compleet van polyester. De wagen was nooit een succes en in 1960 ging de fabriek falliet.

De zelfde Bernie Rodger die de Peerless had gelanceerd kwam enige tijd later met de Warwick op de markt. De polyester carrosserieen werden door de Peerless leverancier geleverd en waarbij de kwaliteit aanzienlijk was verbeterd. Na twee jaar kwam het einde in zicht toen Warwick in financiele problemen raakte, ondanks dat het een veel betere wagen was dan de Peerless.

Triumph distribiteur Dove of Wimbledon gaf de Britse carrosseriebouwer Thomas Harringtons & Co opdracht de GTR4 Dové te bouwen op basis van de TR4. Deze aparte hatchback was geen succes en blijkbaar te duur naast de TR4. Het kofferdeksel van de TR4 leende zich voor een fastback uiterlijk en kreeg een derde deur en polyester dak. De Dové was 180kg zwaarder dan de standaard TR4 roadster.